Wedi'i ysgrifennu ar gefn y gwaith yma mae: "Nid y ferch sy'n chwarae ar ei phen ei hun o dan oleuadau priodas yn slymiau Dharavi Mumbai yw'r ddelwedd agosaf atoch na'r mwyaf cignoeth i mi ei gymryd. Ond rywsut mae'n foment dyner, hudol a chynnil, lle dw i'n teimlo fel fy mod i'n llithro i ffrâm meddwl y ferch fach hon am eiliad. Pryd bynnag rydw i'n teimlo, dw i’n teimlo fy mod i rywsut yno gyda'r person hwnnw, a dw i’n teimlo rhywbeth sy'n fy nghysylltu i. Dyna dw i'n ei ddiffinio fel delwedd agos atoch, yn fwy na phe bai'r llun mewn gwirionedd i fyny yn agos neu yn dy wyneb." — Jonas Bendiksen