'Does neb arall yn cynrychioli Argraffiadaeth gyda thalent mor goeth na mwy o awdrudod â Morisot' oedd geiriau’r beirniad celf Gustave Geffroy ym 1881. Yn ei dydd roedd wrth galon y mudiad Argraffiadaeth arloesol, ond ers hynny mae ei chyfraniad wedi ei anghofio bron yn gyfangwbl. Fel menyw dosbarth canol uwch, doedd gan Morisot ddim yr un rhyddid a’i chydartistiaid gwrywaidd i fynychu’r caffis a’r bariau ffasiynol a’r gofodau cyhoeddus sydd mor gyfarwydd yng ngweithiau’r Argraffiadwyr – y cartref oedd ei lle hi. Ond llwyddodd i feithrin hunaniaeth broffesiynol fel artist arloesol a’i blethu i’w rôl fel mam a gwraig mewn cartref bourgeois. Paentiwyd yr olygfa hon en plein air mewn gardd yn Bougival, pentref prydferth i’r gorllewin o Baris lle treuliodd yr artist sawl haf yn y 1880au. Mae mwy na thebyg yn dangos ei merch, Julie, yn rhoi blodyn i’w nyrs, Paisie wrth i’r ddwy ymdoddi i’r ardd wyllt a’r gwair hir o’u cwmpas Priododd Berthe Morisot ym 1874 ag Eugène Manet, brawd yr artist Edouard Manet. Wedi dod dan ddylanwad Manet, buan y datblygodd ei harddull ei hun, a daeth y ddau yn ffrindiau agos oedd yn edmygu gwaith eu gilydd yn fawr.